"Het leven wordt voorwaarts geleefd maar achterwaarts begrepen” (Sören Kierkegaard) 

Mijn naam is Francy Peeters- op het Roodt, samen met mijn gezin, partner en drie zonen, woon ik in het mooie dorp Beesel, Limburg.

Ik bied psychosociale begeleiding aan jongeren en volwassenen.
Dit doe ik vanuit een ervaringsgerichte benaderingswijze.
Puurheid, vertrouwen en integriteit zijn hierbij mijn uitgangspunt.

                               
"Op hetgeen je overkomt heb je geen invloed, de kracht van mogelijkheden zit in de wijze hoe je er mee om gaat".

Mijn motivatie om mij verder te ontwikkelen tot psychosociaal therapeut komt voort allereerst uit mijn eigen sterk doorleefde verlieservaringen. In dit persoonlijke proces ben ik bewust geworden en heb ik in mijn eigen gezin ervaren hoe complex processen van verlies zijn en welke impact verlies kan hebben in je leven.

Tegelijkertijd heb ik ook ervaren hoe bijzonder vijf mensen, man, vrouw en drie jongens, ieder op hun eigen manier verlies en rouw kunnen verwerpen, verduren en welkom heten. Ieder in een eigen tempo.

Uit deze nieuwsgierigheid is mijn passie gegroeid die tot op heden in ontwikkeling is, waar ik telkens weer nieuwe ontdekkingen in doe en waar ik nog lang niet in ben uit geleerd.

Omdat ik het belangrijk vindt dat er aandacht is voor het effect van verlies & rouw in het gezin heb ik het boek,

Mamma, ga ik eerder dood dan jij? , geschreven.

 
 
Het boek start met de tekst op het moment dat onze jongste zoon, die de progressieve spierziekte Duchenne draagt, aan mij vraagt "Mamma, ga ik eerder dood dan jij?"
 
Mijn levenswerk is mijn inzet voor de kwaliteit van leven voor jongens met de spierziekte Duchenne.
Samen met mijn partner en enkele goede vrienden ben ik initiatiefneemster van de Stichting Vrienden van Tijs. Een regionale stichting (Limburg) die zich inzet voor kwaliteit van leven voor jongens met de ziekte van Duchenne. 
Zie voor meer informatie over deze stichting www.strijdentegenduchenne.nl.

 

  

 
 In 2010 heb ik het kleuterboek
 
Het boek laat op heel sprekende wijze zien hoe jonge kinderen omgaan met het verlies van lichamelijke functies. 
      
 
 Muurtekening in mijn praktijkruimte, gemaakt door Tamara Berg en mijzelf
 
Alvorens ik besloot om mij om te scholen tot psychosociaal therapeut heb ik gewerkt in diverse organisaties als zorgverlener in diverse zorgfuncties. Gestart in 1998 als verpleegkundige en later in 2000 als dialyseverpleegkundige in het VieCuri te Venlo. 
Waarna ik mij in deze organisatie heb doorontwikkeld tot opleidingsfunctionaris, docent verpleegkunde en (organisatie)coach.
 
In 2013 raakte ik door een reorganisatie mijn functie als opleidingsfunctionaris kwijt en werd ik als Arbo adviseur aangesteld.
Hier heb ik kennis en ervaring opgedaan over werk en wetgeving en heb ik van dichtbij het psychosociale effect ervaren en begeleid bij medewerkers tijdens transities en re- organisaties; verlies van functie; verlies van arbeid; verlies door ziekte. In deze functie heb ik veel ervaring mogen op doen rondom preventie en verzuim en het effect van transitie en verlies op de werkplek. 
 
2013 was voor mij het keerpunt in mijn leven waarin ik mij de vraag stelde "Wat wil ik later nu echt worden?" De aanleiding hiervoor was hetgeen wat ik aan verlies in mijn eigen gezin maakte, de diagnose Duchenne spierdystrofie die in september 2010 bij onze jongste zoon werd vastgesteld.
Dit werd absoluut versterkt door het plotseling overlijden van mijn tante in september 2013. Zij werd op een brute wijze om het leven gebracht tijdens haar werkzaamheden als verpleegkundige in de thuiszorg. Haar overlijden bracht mij de vragen "wie ben ik in dit leven" en "wat is mijn taak in dit leven".
 
In 2013 ben ik gestart met de opleiding tot verliestherapeut bij het Land van Rouw. Een jas die die vanaf dag een past. In juni 2015 heb ik deze (post HBO) basisopleiding rouw en verlies, bij het Land van Rouw, met succes afgerond. Waarna ik in december 2016 de therapeutische vervolgopleiding "werken met gestolde rouw" bij het Land van Rouw, met succes heb afgerond. Een opleiding waarbij systemisch werken en het werken met trauma centraal staat.
 
Tussentijds in 2015 heb ik de twee daagse training professioneel begeleiden bij burn-out en een scholingsdag verlies van arbeid gevolgd, beiden bij Jakob van Wielink. Dit vanuit mijn interesse hoe (jong)verlies ervaren en burn-out met elkaar in verbinding staan.
 
In 2014 volgde ik helemaal mijn hart en opende ik de deuren van mijn huidige praktijk Praktijk Gewoon iK!
Uit mijn nieuwsgierigheid van de impact van (jong) verlies en trauma heb ik in januari 2018 de trauma training bij Gwen Timmer, praktijk Parabel afgerond. In januari 2019 heb ik de opleiding opstellingen en trauma afgerond bij Gwen Timmer, praktijk Parabel.
 
Inmiddels heb ik mijn weg gevonden binnen de traumazorg en palliatieve zorg. Vakgebieden waar ik mij graag beweeg en ontwikkel en waar ik nog heel veel te leren heb. Inmiddels ben ik mij aan het specialiseren in het opstellingswerk waarbij mijn inspiratiebronnen de techniek van onder andere Franz Ruppert, Vivian Broughton en Peter Leviene zijn.
 
Vanaf 2019 ben ik mijn diensten gaan uitbreiden met de jas van uitvaartbegeleider. Een jas die ik heb mogen passen na het ontvangen van de eervolle vraag of ik wilde voorgaan in een uitvaart. Met enige huivering heb ik deze jas aangenomen. Zeer dankbaar ben ik voor het vertrouwen dat ik heb gekregen om deze jas te dragen.
Een jas die past en bovenal goed zit.
 

Ik werk met methodes uit de NLP, TA, opstellingenwerk volgens Franz Ruppert, lijfwerk.

Supervisie volg ik met regelmaat bij Henk RoefsSabine NotenGwen Timmer
 
Sinds 2018 neem ik deel als representant aan (trauma) opstellingen begeleid door Gwen Timmer.
 
Lees gerust hoe anderen mij ervaren maar het belangrijkste is dat we een klik hebben en dat jij je welkom voelt.
 

 
De koffie en thee staat klaar!
                                                             
 
 
 
                                                              Terug